
σαν νάσουνα αγέρας
και δεν εγέυτηκες ποτε
ετούτη τη ζωή.
Ήτανε τόσο σύντομο
το χάραμα της μέρας
κι ύστερα το σκοτάδι το βαθύ
.Κι αν η μικρή αναλαμπή
που σ έφερε στο κόσμο
μιας στάλας γεύση σ άφησε
πικρή η και γλυκιά
εκεί ψηλά που βρίσκεσαι
ένα σημάδι δος μου
πως είναι η ψυχούλα σου
αν όλα είναι καλά.
Για να μπορέσω και εγώ
λίγο να ησυχάσω
και η δική μου η ψυχή
να αναπαυθεί
Να ξέρω πως αν κάποτε
κοντά σου θε να φτάσω
το τέλος μου εδώ στη γη
εκεί θα είναι μια αρχή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου