Δευτέρα 6 Απριλίου 2015

ΚΑΠΟΤΕ

Θυμάσαι που σ αντάμωσα
μια μέρα στη πλατεία
μετά από τόσο χωρισμό
χωρίς κανένα νέο'
Με κοίταζες με μια ματιά
γεμάτη σημασία
και γω εκείνη τη στιγμή
έπαψα ν αναπνέω.

Δεν ήξερα τι ένιωθες
θλίψη χαρά η πόνο
τα μάτια μου βουρκώσανε
εκείνη τη στιγμή
θάθελα τώρα να σου πω
αγάπη ένιωσα μόνο
και μάθε το έστω κι αργά
πάντα θα σ αγαπώ.

Να ξέρεις πως ποτέ εγώ
δεν σ έχω ξεπεράσει
Ζω με τις αναμνήσεις μου
εκείνες τις παλιές.
Τι κι αν επέρασε ο καιρός
και έχω πια γεράσει
πάντα θα είναι όμορφες
συντρόφισσες γλυκιές.

Ένα πικρό χαμόγελο
μονάχα θα προδίδει
αυτό που έχω στη καρδιά
πολύ καλά κρυμμένο
είναι σαν ένα κάρβουνο
όπου ποτέ δε σβήνει
και που ως το τέλος της ζωής
θα μένει άναμμένο.








H ΣΙΩΠΗ

Μετράω τις μέρες τις βδομάδες τους μήνες.
Κάθε βράδυ αφουγκράζομαι το τηλέφωνο
μήπως το μήνυμα κάποιας ελπίδας ακούσω
μήπως ακούσω τη φωνή σου.
Μαραμένα λουλούδια στο τραπέζι της ψυχής μου.
κενό εγκατάλειψης σε κάτι που ποτέ δεν είχα.
Κι όμως πόνεσε και η ψευδαίσθηση.
η καρδιά μου τα κάνει όλα αληθινά
για να παίρνει κουράγιο να ζει με το όνειρο.
Από το τίποτα στο κάτι.
Ή αλήθεια πονάει  την προσπερνάμε.
δεν θέλουμε να τη δούμε
σκουντουφλάμε πάνω της με το βλέμμα στραμμένο αλλού.
Νάξερα τι σκέφτεσαι στη φυλακή της σιωπής σου.
Αυτή που διάλεξες μόνος σου.
Αφήνοντας έξω ρημαγμένα όνειρα αλήθειες ψεύτικες.
Και μια αγάπη να τριγυρνά χωρίς στέγη
ξυπόλητη και πληγωμένη
στους βρεγμένους δρόμους της ψυχής.
από δάκρυα που δεν θα δεις ποτέ.
Σε ρωτώ γιατί΄'
Ποια σιωπή δίνει απαντήσεις.


Τρίτη 31 Μαρτίου 2015

EΝΑΣ ΓΥΦΤΟΣ ΗΛΙΟΣ

Ένας γύφτος ήλιος
σκόρπαγε φιλιά στα σύννεφα.
Οι πύλες της σκέψης κλειστές
Ο νους έρμαιο του παρελθόντος.
Μια μέρα θα σ αναγκάσει
να ξεχωρίσεις το παρόν
και να διαβάσεις το μέλλον.
Κάποια ξεχασμένη από καιρό χορδή
θα δονηθεί ανάμεσα σ αγριολούλουδα.
Θα καταπιείς το λυγμό
που σκάλωσε στο λαιμό σου.
Θα γίνει κραυγή στο βάθος του μυαλού σου΄
Μία σκιά από ατόφιο σκοτάδι
ένα άηχο κλαυθμύρισμα ψυχής
ένα σφίξιμο πληγωμένου καινού.
Οι χαραμάδες του μπάζουν φόβους.
Όταν μια αστροφεγκιά
θα πετάξει πέτρες στη ψυχή σου.
Πράττοντας το καθήκον
χάνεις τη γεύση της ζωής
Τα λάθη των παλιών
γεννούν στους νέους την άρνηση.
Ένα βήμα τη φορά είναι αρκετό
να ανακαλύπτεις τη ζωή.

Κυριακή 29 Μαρτίου 2015

ΠΟΤΕ

Ποτέ μην κλάψεις μη θρηνήσεις
για όλα εκείνα τα παλιά
Όλα ο καιρός τα απαλύνει
όλα ο καιρός καθώς περνά.

Είναι η ζωή μέσα στο χρόνο
όπως μια λάμψη αστεριού
και χάνεται μέσα στο σύμπαν
σαν ένας κόκκος σιταριού.

Γι αυτό να μην τον σπαταλήσεις
μέσα στο πως και το γιατί
και έτσι να τον χαραμίσεις
ψάχνοντας για το κάθε τι.








Τρίτη 3 Μαρτίου 2015

ΑΓΑΠΗ

Πλαγιάζω μπλεγμένος μέσα στα μαλλιά σου
παγιδευμένος μέσα στα μάτια σου.
Τα πουλιά που φτερουγίζουν στους αιθέρας
δεν έχουν τέτοιο λυτρωμό γνωρίσει.
Τρυφερότητα κάθισε στην ψυχή μου.
Θωπεύω βελουδένια χρώματα στον αέρα.
Κοντά σου ξεφεύγω από το χρόνο.
Μια φωτιά κραυγάζει μέσα μου σιωπηλά.
Θερμή προσδοκία μιας καινούργιας ευτυχίας.
Άφησα να καταλάβεις την καρδιά μου.
Νιώθω τον κόσμο να περπατάει
πάνω στις δικές μου αξίες.
Πριν σε γνωρίσω ένα ποτάμι μοναξιάς
διάβαινε μέσα μου κι ας ήμουν μέσα σε κόσμο.
Σ αυτή τη μυστική γωνιά
κρύβω την αγάπη μου για σένα.
Μια αγάπη που κρατά όλο τον κόσμο μονάχη.

Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2015

ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ

Όσο κι αν θέλεις να κρυφτείς
να κρύψεις όσο ποιο πολύ μπορείς
αυτά που σ έχουνε πληγώσει
μία σου λέξη αν θα πεις
ο απέναντι σου θα τα νοιώσει.

Δεν κρύβεται ποτέ η ψυχή
δεν προσποιείται δεν αλλάζει
πληγώνεται με μια ματιά
και κάθε πόνος την τρομάζει.

Μ ένα χαμόγελο ξεχνά
πληγώνεται με κάθε πίκρα
και όσος χρόνος κι αν περνά
όλο στα ίδια τριγυρνά
και κάποτε εκεί βουλιάζει.

Νύχτα που πέρασες κ απόψε
ξάγρυπνη μ άφησες και πάλι
πόσα δεν έφερες στον νου μου
τ ακούμπησες στο προσκεφάλι.


Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2015

ΣΑΝ ΤΗ ΨΙΛΗ ΒΡΟΧΗ

Σαν τη ψιλή βροχή
η μοναξιά σε βρέχει
το πρόσωπο σου έχει σκεπάσει.
και ο χειμώνας δε λέει να περάσει.
Αργά το καλοκαίρι θα γυρίσει
κρύο  το σπίτι παγωμένη η βρύση.
Νεκρή φαίνεται γύρω η πλάση
Τ αγιόκλημα στον κήπο  έχει παγώσει
το τζάμι από μέσα έχει θολώσει.
Τα φύλλα απ τα κλαδιά
ο βοριάς έχει γυμνώσει.
Μουντό το σούρουπο σαν φτάνει
φοράει της νύχτας το καφτάνι
μαζί της το χορό της πιάνει
ώσπου ο ύπνος να έρθει λυτρωτής σου
με όνειρα γλυκά κοιμήσου
πως αύριο δεν θα είναι η μοναξιά μαζί σου.